گفتم باج خواهی واقعیت هایی انکار ناشدنی در سیستم اداری ما است.  مثال های فراوانی برای آن وجود دارد که خود شخصاً آن را تجربه کرده و بعد از کنار رفتن یا کنار زده شدن از مدیریت از موقعیت گرفتن مجدد من به هر نحو ممکن جلوگیری شده و باصطلاح مرا به طور کامل بایکوت نمودند.  گفتم که مدیران به طور فراوان و بیرحمانه ای از امکانات اداری بهره برداری شخصی می کنند.  برای ساکت نگهداشت نیروها و بر نخاستن موج اعتراضات حاضر به سکوت در برابر پایمال نمودن حقوق حقه ملت می نمایند.  هزینه های بنزینی که مجموعه مدیریت با استفاده از خودروهای شخصی چه در نهادهای دولتی و چه در دستگاههای قضایی، نظامی و انتظامی بر ملت تحمیل می کنند رقم قابل توجهی را شامل می شود که اگر نباشد می توان به بخش قابل توجهی از محرومان جامعه رسیدگی نمود.  راستی اگر حقوقی را که بر مدیریت بار می شود حذف شود آیا کسی به این سادگی حاضر به قبول مدیریت می شود.  با توجه به ایجاد جایگاه اجتماعی برای مدیر و امکاناتی که در اختیار او قرار می گیرد آیا بهتر نیست از طرف مجلس و ارکان بازرسی و مراقبت کشور سخت گیری هایی اعمال شود تا مدیر خود را تافته جدا بافته از مردم نداند و فکر نکند که این برداشت های از بیت المال حق او است.  مدیری را می شناسم که بعد از من ادامه مدیریت داده و متاسفانه جامه نمایندگی مردم را هم پوشیده ولی در زمان مدیریت رقم قابل توجهی هزینه ناهار و میوه و شیرینی برای افرادی که از شهرستان حوزه انتخابیه اش می آمدند از محل اعتبارات اداره متبوع خود نموده و امکانات زیادی از شرکت ها و اماکن تولیدی موضوع کاری خود برای تامین هزینه های تبلیغاتی اخذ نموده که با شنیدن رقم آن سر آدم سوت می کشد.  راستی نظام در برابر این همه تخلفات چگونه می تواند ساکت بنشیند و راحت از کنار آن بگذرد و به صرف اینکه طرف به کرسی نمایندگی دست یافته همه تخلفات را نادیده انگارد.  اگر راستگویی و شرافت اسلامی انسانی در نظام وجود دارد باید به طور جد به اینگونه تخلفات و سوء استفاده ها ÷س از انتخابات رسیدگی شود تا حق آنانی که از رانت های مختلف برای تامین هزینه های تبلیغاتی استفاده نمی کنند ضایع نگردد.  حتی اگر جناب دگتر احمدی نژاد و ستادهای انتخاباتی آن از امکانات رانتی برای تامین هزینه های تبلیغاتی استفاده کرده باشند باید آماده محاکمه توسط دستگاه عدالت بو قضاوت باشند.  چرا که اگر هم بتوانند با استفاده از رانت قدرت و فریب و خدعه و توجیه و چشم قره و ایجاد رعب و ترس جرأت پیگیری را از قوه قضائیه بگیرند و یا با بده و بستان هایی قاضی را به مسیر نادرست توجیه قدرت بکشانند در روزگاری که همه باید پاسخگوی اعمال و رفتار فردی و اجتماعی و سیاسی و اقتصادی خود باشند نمی توان امید زیادی برای گذشتن از صراط و رسیدن به فضای جاودانه و مطلوب شد.  اگر صداقت آقای دکتر احمدی نژاد حقیقت دارد باید همانند علی (ع) آماده برای رسیدگی جدی آنچه گذشت باشد.  قوه قضائیه هم باید همه موارد را چه له و چه علیه بدون کمترین ترس و واهمه و گذشتی ژیگیری نماید تا درس عبرتی برای همه باشد و بدانند که سوء استفاده و رانت خواری از ثروت و قدرت برای همه حتی رئیس جمهور حرام و ممنوع است.  قوه عدالت باید بدون هیچ گذشتی پرونده رئیس جمهوری های قبلی و عناصر وارد شده در قدرت را باز کند و برای پاسخگویی آنها را همانند همه شهروندان فرا بخواند.  

این از مصادیق بارز میانه روی است و در آن هیچگونه تند روی مشاهده نمی شود.  جوجه مدیری را سراغ دارم که هنوز به جایی نرسیده تا جای ممکن از رانت استفاده کرده و در حال به هم زدن سرمایه و در اختیار گرفتن اهرم های تبلیغاتی برای اهداف مشخصی در آینده می باشد.  استفاده از اموال دولتی به منظور بر آوردن نیازهای شخصی در حد استفاده از اتومبیل دولتی و بنزین مجانی و موبایل و غیره محدود نمی شود و در شهر با فاصله 3 الی 5 کیلومتری از محل کار برای اجاره دادن منزل شخصی و تحصیل درآمد بیشتر با وجود نهی بزرگان و دوستان اقدام به استفاده از خانه سازمانی و دولتی نموده است.  قبلاً هم این موجود فرزند خود را با استفاده از رانت قدرت در یکی از زیر بخش های تحت مدیریت خود به کار گمارده و بر خلاف قانون برابری فرصت های اشتغال با توسل به اهرم زور و رانت قدرت برای تحقق اقدام نموده است.  حال این گوی و این میدان آیا دکتر احمدی نژاد این موضوعات را جزء موارد جزء تلقی نموده و از رسیدگی به آنها استنکاف می ورزد و چنین موجوداتی را حفظ می نمایند؟  باز هم گفتنی های دیگری دارم که خواهم گفت.